Webinar dimensionele model van persoonlijkheidsstoornissen en de relatie tot modi

De afgelopen jaren is er heel wat bewogen in het domein van de persoonlijkheidsstoornisdiagnostiek. Het klassieke categoriale model – waarbij iemand wel of niet voldoet aan één van de tien persoonlijkheidsstoornissen – kent veel beperkingen. In 2013 introduceerde de DSM-5 daarom het Alternatief Model voor Persoonlijkheidsstoornissen, dat persoonlijkheidsmoeilijkheden op een spectrum plaatst, met beperkingen in zelf- en interpersoonlijk functioneren als markers van de ernst van persoonlijkheidsfunctioneren. In 2019 volgde de ICD-11 met een gelijkaardig dimensioneel model.

Deze conceptuele omslag heeft de voorbije jaren al heel wat impact gehad op onderzoek en diagnostiek. Maar een nieuw model voor persoonlijkheidsdiagnostiek roept ook vragen op over de klinische praktijk: hoe aligneert deze nieuwe conceptualisatie met bestaande behandelingen voor persoonlijkheidsmoeilijkheden.

Kristina Eggermont, gedragstherapeut en onderzoeker aan de KU Leuven, behandelde deze vraag in haar doctoraat. In deze webinar gaat ze in op de overlap tussen schematheorie en de dimensionele persoonlijkheidsstoornismodellen. Ze exploreert hoe schematherapeuten deze nieuwe diagnostische kaders kunnen integreren in hun klinische praktijk, en bespreekt welke onderzoeksvragen nog beantwoord moeten worden om de brug tussen theorie en praktijk verder te verstevigen.