Hij zit erop: de dag waar we met het hele team zo lang naartoe hebben gewerkt. Onze allereerste studiedag als Schematherapie Vlaanderen VZW.

Moe, maar vooral heel tevreden, blikken we terug op een dag vol ontmoetingen, plezier, uitwisseling en inhoudelijke inspiratie.

Een hobbelige start, een warme ontvangst

De start verliep niet helemaal volgens plan. We bleken een dag te hebben uitgekozen waarop zowel het weg- als het treinverkeer behoorlijk in de knoop zat. Toen we aan het eerste plenaire gedeelte begonnen, was nog maar iets meer dan de helft van de deelnemers aangekomen.

Gelukkig hadden we meteen allerlei manieren voorzien om elkaar te vinden en met elkaar in gesprek te gaan. Zo kreeg iedereen stickers in de kleur van de provincie — of provincies — waar diegene werkt, met ruimte om er iets over zichzelf op te schrijven. Een eenvoudige uitnodiging om nieuwe mensen aan te spreken, die al snel voor heel wat fijne ontmoetingen zorgde.

Verleden, heden en toekomst

Schematherapie verbindt verleden, heden en toekomst. Dat kwam mooi samen in ons ochtendprogramma.

Onze erebestuursleden Paul Schobre en Mieke Boots namen ons eerst mee terug in de tijd. Ze vertelden hoe de eerste Vlaamse schematherapeuten hun weg vonden naar opleidingen in Nederland, en hoe daaruit stap voor stap de eerste cursussen en uiteindelijk onze vereniging groeiden.

Daarna was het tijd voor de keynotes.

Vanessa Koetsveld nam ons op haar kenmerkend bescheiden manier mee in het indrukwekkende parcours dat uiteindelijk leidde tot haar schemagerichte speltherapie en het onderzoek dat ze daarnaar verrichtte. Een bijzonder moment was het filmpje waarin we haar aan het werk zagen met een enthousiaste jonge cliënt.

Vervolgens bracht Bas van Alphen, met de nodige humor én een indrukwekkende hoeveelheid kennis, dertig jaar onderzoek naar persoonlijkheidsstoornissen bij ouderen samen. Hij liet onder andere zien waarom diagnostische instrumenten niet zomaar klakkeloos kunnen worden toegepast bij deze doelgroep.

Maar misschien bleef vooral zijn bemoedigende boodschap hangen: ook op hogere leeftijd kunnen mensen nog volop baat hebben bij psychotherapie.

Tot slot van het ochtendprogramma keek onze voorzitter Fanny Dumarey vooruit naar de toekomst van Schematherapie Vlaanderen. Aan de hand van een klavertje vier stonden vier pijlers centraal: kwaliteit, professionele identiteit, verbinding en gemeenschap.

Die laatste twee kregen meteen een heel concrete invulling: alle deelnemers mochten per provincie het podium op voor een grote Blije Kind-foto. Daar komen we later graag nog eens apart op terug.

Van luisteren naar doen

Na de lunch werd het tijd om zelf aan de slag te gaan. In twee workshoprondes konden deelnemers kiezen uit zes heel verschillende invalshoeken binnen de schematherapie.

In de eerste ronde lieten Vanessa Koetsveld en Kim Loots deelnemers ervaren hoe imaginaire rescripting ook bij kinderen binnen een speltherapeutisch kader kan worden toegepast.

Fanny Dumarey maakte er een kleurrijke en interactieve workshop van rond technieken om emoties niet alleen te bespreken, maar ze ook daadwerkelijk de therapiekamer binnen te brengen, te reguleren en te bewerken.

De foto zegt eigenlijk genoeg.

In de derde workshop deelde Wouter Stassen hoe ervaringen uit de groepstherapie kunnen helpen om ook in andere settings meer experiëntieel en fasegericht te werken. Helemaal in het thema van de studiedag werd dit gedemonstreerd en geoefend aan de hand van het zorgen voor het Kwetsbare Kind doorheen verschillende fasen van de therapie.

Nog drie keer oefenen, ervaren en uitwisselen

Na een korte pauze begon de tweede workshopronde.

Aline Daniëls en Simone Tamara lieten zien hoe beeldend materiaal en muziek kunnen worden ingezet voor psycho-educatie, moduswerk en rescripting, ook bij mensen met een licht verstandelijke beperking. Uiteraard bleef het ook hier niet bij luisteren alleen: deelnemers konden volop zelf oefenen.

Els Renders putte uit haar jarenlange ervaring in de forensische- en verslavingszorg om deelnemers een schematherapeutische blik op verslaving mee te geven. Daarbij werd onder andere geoefend met een benadering waarin de verslaving zelf als een modus wordt bekeken.

En in de derde zaal namen Griet Lucas en Peter Wijshof hun deelnemers mee in theorie én praktijk rond het omgaan met moeilijke situaties binnen groepstherapie.

Er werden ter plekke enkele therapiegroepen gevormd en ook daar werd stevig gewerkt.

Welke toekomst wensen jullie voor Schematherapie Vlaanderen?

We wilden deze eerste studiedag niet alleen gebruiken om zelf te vertellen waar we naartoe willen. We wilden vooral ook horen wat onze leden en deelnemers belangrijk vinden.

Daarom stond er in de pauzeruimte een heuse wensenboom, waarin iedereen met een post-it ideeën en verlangens voor de toekomst van Schematherapie Vlaanderen kon achterlaten.

Tijdens het laatste plenaire gedeelte werden een aantal van die wensen samengebracht. En wie een idee had achtergelaten, maakte meteen ook kans op een van de prijzen die we aan het einde van de dag verlootten.

En natuurlijk verdienen ook onze gelukkige winnaars een plaats in dit verslag.

Moe, voldaan en vooral: zin in meer

En zo liep onze eerste studiedag langzaam ten einde, met een drankje, wat versnaperingen en vooral nog heel wat goede gesprekken.

We gingen moe maar voldaan naar huis — en met veel goesting om verder te bouwen aan wat deze dag duidelijk maakte: er leeft veel enthousiasme voor schematherapie in Vlaanderen.

Een mooie verrassing kregen we meteen bij de afsluiting. Tijdens de studiedag schreven zich nog twee leden in voor onze opleiding Schematherapie in groep, waardoor die voortaan helemaal uitverkocht is.

Dankjewel aan alle sprekers, workshopgevers, helpende handen en deelnemers die van deze eerste studiedag mee hebben gemaakt wat hij geworden is.

We kijken ernaar uit jullie opnieuw te ontmoeten tijdens ons najaarsprogramma — en bij alles wat we in 2027 nog voor jullie in petto hebben.